‘Er rust een taboe op je uitspreken’
Mariene bioloog Dhaishendra Servania (27 jaar) is voor twee maanden op haar geboorte-eiland Curaçao aan het werk. Eindelijk! Zo voelt het voor haar na een lange zoektocht naar een geschikte werkplek. Een plek om hands on ervaring op te doen boven en onder water.
Na tien jaar Nederland en met haar master Fresh Water & Marine Biology op zak, vond ze twee Curaçaose organisaties die haar tijdelijk konden aannemen. Er zou meer ruimte moeten komen voor lokale onderzoekers die de Caribische samenleving van binnenuit kennen, vindt ze. Daar strijdt ze voor en dat licht ze graag toe.
Dhaishendra onder water
Werkplek
Als de zon net op is en de werkdag nog moet beginnen, zit Dhaishendra al helemaal klaar aan de overzijde van de oceaan. Over een uurtje gaat ze de deur uit naar het Curaçao Sea Aquarium, een van haar werkplekken. Het ligt naast Mambo Beach, een van de plekken waar ze is opgegroeid en goede herinneringen aan heeft. Nu komt ze er liever niet meer; te toeristisch, te duur en te weinig toegankelijk voor de lokale mensen.
Werk
Bij het Sea Aquarium werkt ze bij de Queen Conch Hatchery, een lab waar zeldzame zeeslakken verzorgd worden. Daarnaast is ze consultant bij de Curaçao Outdoor Industry Alliance, een stichting die zich inzet voor natuurbehoud en een duurzame toekomst. Als voorbeeld noemt ze haar advies over het aanleggen van golfbrekers maar dan op een duurzame manier. Of advies over hoe kinderen meer te interesseren voor banen in natuurbeheer. “Ik leg ze uit wat koraal is, hoe koraalriffen ontstaan en wat voor soort vissen en andere diersoorten er op onze riffen zwemmen. Ook helpen we met het halen van duikbrevetten want dat is duur. Wij zijn mensen van de zee: Di laman nos ta!”
Queen-Conch-Hatchery
Vissers
De inspiratie voor marine biologie komt vanuit huis, vertelt ze. “Ik kom uit een vissersfamilie en hoorde mijn oom bezorgd praten over de achteruitgang in de vissenpopulatie. Dus ik voelde het als mijn opdracht om daar iets aan te doen. We moeten veel bewuster omgaan met de natuur om ons heen, in plaats van alleen maar hotels en gebouwen neerzetten.”
Zoektocht
Een geschikte plek vinden om ervaring op te doen, was lastig. “Veel marine organisaties zijn gericht op koralen en mijn interesse is breder, in ecologische visserij. Je moet minimaal 3 jaar werkervaring hebben om ergens binnen te komen. Dat is als universitaire masterstudent zonder geld voor een extra jaar of een gapyear, vrijwel onmogelijk. Deze twee maanden gebruik ik om te netwerken, om mijn naam zoveel mogelijk te laten klinken.”
Elandgeweikoraal
Lokale onderzoekers
Dhaishendra maakt zich hard voor lokale onderzoekers die kennis doorgeven aan de gemeenschap. Het valt haar op dat interpretaties van buitenlandse onderzoekers niet altijd kloppen en ook slecht gecommuniceerd worden. “Er is een culturele nuance en die snap je alleen als je van het eiland komt of er lang gewoond hebt. Er is bijvoorbeeld veel onderzoek gedaan naar onze waterkwaliteit: wij zwemmen in poep! Die kennis blijft in wetenschappelijke kring en bereikt de bevolking niet of onvoldoende. Ook vissers hebben die informatie nodig. Door die kennis niet te delen, houdt men ons dom.”
Overheid
Zeker is daar een rol voor de Curaçaose overheid, vindt Dhaishendra. “De overheid moet informatie doorgeven en onderzoeksinstanties dwingen om onderzoeksresultaten te delen. Laagdrempelig, door een interview op Telecuraçao of lokale radiozenders, dan bereik je mensen!” Ze maakt zich zorgen over het gebrek aan transparantie, bijvoorbeeld als het om het verstrekken van bouwvergunningen gaat, verwijzend naar het gebied rond Zakitó.
Krulslanaaktslak
Taboe
Dhaishendra constateert dat haar generatie en die vóór haar meer hun mond open doet.“Er rust een taboe op je uitspreken in onze opvoeding en cultuur. Het zou je alleen maar in de problemen brengen. Juist het zwijgen brengt ons in de problemen want kijk waar we nu staan met natuurbehoud? Ik ben trots op mensen als Juny Martina (artiest, rapper) en Danick Trouwloon (onderzoeker, community builder) die van zich laten horen. Ik doe dat ook, ondermeer via mijn Instagram.
Makambiá
Tot slot, voelt Curaçao nog als thuis na al die jaren? Ja en Nee, zegt Dhaishendra. Ook zij wordt geconfronteerd met ‘makambiá’, het verwijt dat ze ‘verkaast’ zou zijn en ‘niet meer van het eiland’. “Ik vind dat hartverscheurend. We moedigen toch iedereen aan om terug te komen om het eiland te helpen opbouwen? Dan kun je ons niet verwijten dat we andere gewoontes hebben ontwikkeld in al die jaren.”
Toekomst
Natuurlijk hoopt ze op een vaste baan binnen haar veld, de maritieme biologie. Passie genoeg en ook een diploma op zak. Maar dat laatste is bepaald geen garantie, zegt Dhaishendra: “Bij sollicitaties leg ik het soms af tegen iemand die meer praktijkervaring heeft. Maar kritisch denken, wat ik geleerd heb, is een belangrijk onderdeel van wetenschap. Mijn advies voor zij die terug willen naar de eilanden om dat misschien in fases te doen, zoals ik. Ga een tijdje, verken de situatie en kijk naar mogelijkheden in jouw veld. Vergeet daarbij niet een ander ook iets te gunnen.”
Identificatie maritieme algen Curaçao.
Contact met Dhaishendra? Dat kan!
INSTA; Mariah_thebiologist
Researchweb: https://orcid.org/0009-0002-8672-3551
LI: https://www.linkedin.com/in/dhaishendra-servania-3a279119b